Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας εφημερίδας ΝΟΤΙΟΣ ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ – 29/04/2026
Γράφει ο Στάθης Παρασκευάς
Τα 143 πρόσωπα που έζησαν δεν ξέρουν ότι σώθηκαν. Θα συνεχίσουν τη ζωή τους, θα αγαπούν τους δικούς τους. Και αυτή η σιωπηλή, ανώνυμη συνέχεια, είναι η πιο μεγάλη επιτυχία που μπορεί να έχει μια κοινωνία
Κάπου στην Αθήνα, ένα Σαββατόβραδο του 2025. Ένας νέος άνθρωπος, μετά τη νυκτερινή του διασκέδαση, κλείδωσε το αυτοκίνητό του, κατέβηκε στο μετρό και γύρισε σπίτι του με ασφάλεια. Χρόνια πριν ίσως θα οδηγούσε και ίσως δεν θα γύριζε σπίτι ποτέ. Αυτό είναι ένα από τα 143 πρόσωπα που δεν θα μάθουμε ποτέ. Ανθρώπους που έζησαν επειδή κάτι άλλαξε στους ελληνικούς δρόμους και αυτή η αλλαγή είναι η σημαντικότερη που έχει καταγραφεί ποτέ.
Το 2025 έκλεισε με 522 νεκρούς στους ελληνικούς δρόμους, τον χαμηλότερο αριθμό στην ιστορία, χαμηλότερο ακόμα και από τα χρόνια της πανδημίας με τα lockdown. Σε σύγκριση με τους 665 νεκρούς του 2024, η μείωση αγγίζει το 21,5% και αυτή είναι η μεγαλύτερη ποσοστιαία πτώση που έχει καταγραφεί ποτέ από έτος σε έτος. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέταξε την Ελλάδα δεύτερη σε ολόκληρη την ΕΕ για τη μεγαλύτερη μείωση θανάτων από τροχαία.
Αλλά για να καταλάβουμε τι σημαίνουν αυτές οι 143 ζωές, αρκεί να θυμηθούμε τα Τέμπη. Εκείνη την τραγωδία με τους 57 νεκρούς που πάγωσε τη χώρα. Η εθνική θλίψη και η οργή δεν έχουν κλείσει μέχρι σήμερα! Οι 143 ζωές που σώθηκαν το 2025, ισοδυναμούν με τρεις τέτοιες τραγωδίες. Τρία Τέμπη που δεν έγιναν!
Για να νιώσουμε όμως το πραγματικό του βάρος, και παράλληλα με κάθε ζωή που σώθηκε, γλίτωσε κι ένας άνθρωπος από βαρύ τραυματισμό, κάτι που θα σημάδευε για πάντα το σώμα του, τη μνήμη του, την καθημερινότητά του και αυτή της οικογένειάς του. Γιατί δυστυχώς πάρα πολλοί από τους επιζώντες σοβαρών τροχαίων, δεν επιστρέφουν ποτέ πλήρως στη ζωή που είχαν.
Τέσσερις παράγοντες έκαναν τη διαφορά και οι τέσσερις ήταν αυτονόητοι, όμως ποτέ μέχρι σήμερα η Πολιτεία δεν επέδειξε τη βούληση να τους εφαρμόσει. Είναι ο αυστηροποιημένος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας, είναι η εντατικοποίηση της αστυνόμευσης και με τεστ αλκοόλ, είναι οι κάμερες στους δρόμους, είναι τέλος η 24ωρη λειτουργία του Μετρό τα Σαββατοκύριακα. Κάτι που έδωσε, κυρίως στους νέους, τη δυνατότητα να γυρίσουν στο σπίτι χωρίς να οδηγούν, αφού πριν πιθανόν να έχουν καταναλώσει αλκοόλ.
Πίσω από κάθε νεκρό υπάρχει μια οικογένεια που χάνει ένα μέλος της, ένας γονιός που δεν θα μεγαλώσει το παιδί του, ένας σύντροφος που μένει μόνος. Και παράλληλα με τους 143 νεκρούς που αποφεύχθηκαν, άλλοι τόσοι γλίτωσαν από βαρύ τραυματισμό, άνθρωποι που δεν θα ζήσουν με μόνιμη αναπηρία, με σώμα και ζωή που άλλαξαν για πάντα μέσα σε δευτερόλεπτα.
Τα τροχαία όμως δεν κοστίζουν μόνο ζωές, καθώς πέρα από την οδύνη, υπάρχει και το βαρύ οικονομικό κόστος, που εκτιμάται σε 2,4 δισ. ευρώ ετησίως στην Ελλάδα. Κάθε βαριά τραυματίας που αποφεύγεται σημαίνει μια οικογένεια που δεν καταρρέει, ένα σύστημα υγείας που δεν επιβαρύνεται, εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ που δεν δαπανώνται σε νοσοκομεία, αποκατάσταση και δικαστήρια.
Η Ελλάδα απέδειξε ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν γρήγορα, όταν υπάρχει βούληση. Αλλά με 522 νεκρούς, η χώρα μας εξακολουθεί να έχει από τους υψηλότερους αριθμούς θανάτων από τροχαία στην Ευρώπη. Η αστυνόμευση και οι νόμοι κάνουν τη δουλειά τους, δεν μπορούν όμως να είναι παντού. Αυτό που μπορεί να είναι παντού είναι η αλλαγή κουλτούρας. Στο δρόμο δεν είμαστε μόνοι και αυτό σημαίνει ότι η απροσεξία μας δεν είναι ποτέ υπόθεση μόνο δική μας.
Τα 143 πρόσωπα που έζησαν δεν ξέρουν ότι σώθηκαν. Θα συνεχίσουν τη ζωή τους, θα αγαπούν τους δικούς τους. Και αυτή η σιωπηλή, ανώνυμη συνέχεια είναι η πιο μεγάλη επιτυχία που μπορεί να έχει μια κοινωνία.
Διαβάστε ειδήσεις για τα Νότια Προάστια Αττικής στο Notiosorizontas.gr
Κάντε like στη σελίδα μας στο Facebook
