Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας εφημερίδας ΝΟΤΙΟΣ ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ – 13/05/2026
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΛΥΔΙΑ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗ
Κάθε βράδυ κι ενώ όλοι γυρίζουν στο σπίτι τους, μετά από τη δουλειά, τα χόμπι, τους φίλους τους, κάποιοι ψάχνουν ένα παγκάκι να κοιμηθούν. Όχι γιατί το επέλεξαν, αλλά γιατί δεν έχουν πού αλλού να πάνε.
Πόσο απέχει τελικά το «έχω ένα σπίτι» από το «μένω στο δρόμο»;
Ο Α.Τ. είχε μια δουλειά, ένα σπίτι, όταν ξαφνικά πριν 3 χρόνια έμεινε άστεγος. Τώρα, σπίτι του είναι οι δρόμοι της Καλλιθέας.
«Όταν μένεις στο δρόμο, παύεις να έχεις υπόληψη. Βρέθηκα στο δρόμο πριν τρία χρόνια, μου έκανε έξωση ο σπιτονοικοκύρης για 50 ευρώ», λέει στο ΝΟΤΙΟ ΟΡΙΖΟΝΤΑ.
Ο Α.Τ. εργαζόταν ως οικοδόμος, ενώ το 2013 βγήκε στη σύνταξη. Ο ίδιος περιγράφει τις δυσκολίες που έχει η ζωή στο δρόμο λέγοντας: «Με φάγανε, τα κρύα, οι βροχές, κοιμόμουν σε παγκάκια. Είναι δύσκολο να ζεις στο δρόμο, δεν έχεις φαγητό, ο καιρός είναι δύσκολος το χειμώνα με το κρύο και το καλοκαίρι με τον καύσωνα».
Το να βρεθείς στο δρόμο δεν είναι ούτε εύκολο μα ούτε και δύσκολο. Είσαι αποκομμένος από συγγενείς και φίλους.
«Με τη γυναίκα μου χωρίσαμε. Έχω μία κόρη και έναν γιο. Η κόρη μου δεν μου μιλάει και ο γιος μου έχει σοβαρό πρόβλημα εξάρτησης από τα ναρκωτικά. Οπότε δεν είχα κάποιον να με στηρίξει όταν έβλεπα τη ζωή μου να γκρεμίζεται», μας λέει και συνεχίζει: «Δεν ήμουν έτσι, είχα μεζονέτα, είχα αυτοκίνητα».
Το τέλος της ζωής στο δρόμο
Κι όμως, η ιστορία του Α.Τ. δεν τελειώνει στο δρόμο. Μετά από δύσκολες νύχτες και μία ζωή γεμάτη αβεβαιότητα, κατάφερε να βρει ξανά μία στέγη.
«Ο Δήμος Καλλιθέας πριν από τρεις μήνες, τα κατάφερε και με βοήθησε. Με έχουν εντάξει σε πρόγραμμα. Μου βρήκαν σπίτι να μείνω.
Μένω στο Βύρωνα. Επιτέλους μετά από όσα πέρασα, έχω ένα κρεβάτι να κοιμηθώ, μπορώ να πλυθώ και να πλύνω τα ρούχα μου, να φάω. Ο Δήμος Καλλιθέας με αυτό το πρόγραμμα για 2 χρόνια με έχει απαλλάξει από τα έξοδα στέγασης. Είναι όλα πληρωμένα.
Βέβαια, ανησυχώ διότι μετά τα δύο χρόνια θα πρέπει να κρατήσω το σπίτι και τα έξοδά του μόνος μου», καταλήγει.
Νικόλαος Γιατράς:«Έχουμε βάλει 18 – 19 άτομα σε 17 σπίτια, σε κάποιες περιπτώσεις ζευγάρι ή οικογένεια»
Ο ΝΟΤΙΟΣ ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ επικοινώνησε με τον Δήμο Καλλιθέας και συγκεκριμένα με τον αντιδήμαρχο Υγείας και Κοινωνικής Πολιτικής και Πρόνοιας Νικόλαο Γιατρά, ο οποίος μάς εξήγησε περισσότερα για το πρόγραμμα του Δήμου που σκοπό έχει να πάρει τους ανθρώπους από τον δρόμο, εξασφαλίζοντάς τους ένα σπίτι και εντάσσοντάς τους έτσι ξανά στο κοινωνικό σύνολο.
Πώς εξασφαλίσατε την ένταξη στο πρόγραμμα;
«Ως Δήμος παλέψαμε και καταφέραμε να ενταχθούμε στο πρόγραμμα “Στέγαση και εργασία”, ένα χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα, στο οποίο μπήκαμε από κοινού με τον Δήμο Αλίμου, διότι οι προϋποθέσεις για να ενταχθείς σε ένα τέτοιο πρόγραμμα είναι να είσαι Δήμος που έχει πάνω από 100.000 κατοίκους. Εμείς, βάσει της τελευταίας απογραφής έχουμε περίπου 97.000, οπότε αυτό μας υποχρέωνε να συνεταιριστούμε με κάποιον άλλον φορέα.
Βρήκαμε συνεργασία με τον Δήμο Αλίμου, ενταχθήκαμε από κοινού στο πρόγραμμα και μέχρι σήμερα, ξεκινώντας το πρόγραμμα στα τέλη του 2024, έχουμε βάλει σε 17 σπίτια 18 με 19 άτομα, κάποιες περιπτώσεις είναι ζευγάρι ή οικογένεια».
Οι όροι λένε ότι αφού του βρείτε το σπίτι, εκείνος μετά θα βρει εργασία;
Όχι απαραίτητα, είναι όμως προϋπόθεση για να μείνει η χρηματοδότηση και να μην τη χάσεις, ένα ποσοστό των εντασσόμενων να βρει εργασία ή να του παρέχεις τα εφόδια για νια τη βρει.
Ποιος προσφέρει το σπίτι στον άνθρωπο;
Στο πρόγραμμα αυτό μας στηρίζει μία ΑΜΚΕ, γιατί δεν έχουμε το ανθρώπινο δυναμικό να το κάνουμε μόνοι μας. Η ΑΜΚΕ αμείβεται με ένα ποσό από το πρόγραμμα. Έχει τους ανθρώπινους πόρους που μας εξασφαλίζουν αυτά που χρειάζονται, την εύρεση των κατοικιών με τις προϋποθέσεις και τις προδιαγραφές που λέει το πρόγραμμα, το ενοίκιο δηλαδή που μπορεί να αποδώσει. Ψάχνουμε σπίτια με χαμηλά μισθώματα οπουδήποτε στην Αττική. Σου εξασφαλίζει το ενοίκιο και τον εξοπλισμό μέχρι ένα ποσό.
Άρα δίνεις στον άστεγο ένα σπίτι να μείνει για 2 χρόνια πληρωμένα όλα και παράλληλα μπορείς να του παρέχεις τα εφόδια που χρειάζεται για να αξιοποιήσει τις δυνατότητές του για να βρει δουλειά ή να του βρούμε εμείς μία.
Αν στα δύο χρόνια δεν καταφέρει να βρει δουλειά;
Θα πρέπει να βρει έναν τρόπο να μπορεί να επιβιώσει. Το πρόγραμμα δεν είναι πανάκεια για την αντιμετώπιση της αστεγίας. Αλλά είναι ένα πρόγραμμα που προσωρινά διευκολύνει αυτούς τους ανθρώπους για δύο χρόνια να έχουν στέγη και να έχουν τη δυνατότητα να βρουν μία δουλειά να προχωρήσουν ώστε να επιβιώσουν. Οι περισσότεροι βρίσκουν τον δρόμο τους, δεν βγαίνουν ξανά στο δρόμο.
Πέρα από αυτούς που έχουν ήδη ενταχθεί στο πρόγραμμα, στο οποίο έχουμε τη δυνατότητα να εντάξουμε άλλα τρία νοικοκυριά, έξω στο δρόμο υπάρχουν τώρα λίγα περιστατικά.
Είναι ακόμα πέντε με έξι περιπτώσεις που βρίσκονται σε κατάσταση αστεγίας, αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις δεν έχουμε τα απαραίτητα έγγραφα από αυτούς τους ανθρώπους για να μπορέσουμε να τους εντάξουμε σε κάποιο πρόγραμμα ή έστω να τους φιλοξενήσουμε σε δομή, ή αν είναι εξαρτημένοι να μπουν σε πρόγραμμα απεξάρτησης.
Αν κάποιος δεν είναι σε θέση να μεριμνήσει για τα έγγραφα μόνος του;
Κοινωνικά κάνουμε αυτά που προβλέπονται. Δηλαδή, για έναν άνθρωπο που μένει σε άθλιες συνθήκες στο δρόμο, έχουμε κάνει τις κοινωνικές έρευνες, στέλνουμε την κοινωνική έρευνα προς την αρμόδια εισαγγελία η οποία παρεμβαίνει, δίνει τις εισαγγελικές εντολές που απαιτούνται προς την αστυνομία προκειμένου να γίνει ακούσια εισαγωγή του ατόμου ούτε σε ψυχιατρικό νοσοκομείο είτε σε ένα κανονικό γιατί έχει προβλήματα υγείας.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι έχουμε ψυχιατρικά περιστατικά. Η ψυχική υγεία νοσεί στην Ελλάδα του σήμερα. Πλέον έχουμε πάει στη λογική ότι δεν εσωκλείουμε κανέναν ασθενή. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που δεν λύνονται διαφορετικά. Δεν μπορεί ένας άνθρωπος που ζει σαν άγριο ζώο να είναι σε αστικό περιβάλλον.
Τι άλλο κάνει για έναν άστεγο ο Δήμος Καλλιθέας;
Αυτούς τους ανθρώπους πρώτα από όλα τους ενημερώνουμε για τους χώρους όπου μπορούν να πάνε να γευματίσουν. Στην Καλλιθέα αυτή τη στιγμή υπάρχουν τέσσερα συσσίτια τα οποία στηρίζουν περίπου 600 άτομα, μεταξύ των οποίων είναι και οι ωφελούμενοι του προγράμματος «Βοήθεια στο σπίτι».
Εμείς ως Δήμος, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, φροντίζουμε να ενισχύουμε με τρόφιμα αυτά τα συσσίτια για να διευκολύνουμε το έργο της εκκλησίας. Τα περισσότερα συσσίτια ήδη ενισχύονται από την Αρχιεπισκοπή.
Υπάρχει επίσης κοινωνική ιματιοθήκη όπου οι άστεγοι μπορούν να πάρουν καθαρά ή καινούργια ρούχα.
Κατά καιρούς οργανώνουμε κοινωνικό πλυντήριο με μεταφερόμενη μονάδα. Για να πλένονται οι ίδιοι έχουμε συνεργασία με ένα κέντρο προσωρινής φιλοξενίας αστέγων το οποίο έχει ιδρυθεί από την Καθολική Εκκλησία και είναι εδώ στην Καλλιθέα.
Σε αυτό πηγαίνουν άνδρες, γιατί δεν έχουμε γυναίκες στο δρόμο. Μπορούν να πηγαίνουν τρεις φορές στην εβδομάδα να πλυθούν, να πλύνουν τα ρούχα τους.
Τους έχουμε ενημερώσει και για τα υπνωτήρια σε Αθήνα και Πειραιά αλλά δεν πηγαίνουν.
Γιατί δεν πηγαίνουν;
Πρώτα από όλα, δεν είναι τυχαία τα σημεία στα οποία βρίσκονται. Είναι περάσματα όπου έχει κόσμο, άρα μπορούν να επαιτούν για να εξασφαλίζουν τα ελάχιστα χρήματα που χρειάζονται για τη λήψη των ουσιών από τις οποίες εξαρτώνται. Οι περισσότεροι είναι εξαρτημένοι στο αλκοόλ.
Κάνω έκκληση στην Πολιτεία να βρεθεί μία λύση για αυτούς τους ανθρώπους, να νοσηλευτούν να απεξαρτηθούν, ή να μπουν σε ένα πρόγραμμα στο οποίο θα μπορέσουμε να βοηθήσουμε και εμείς οι Δήμοι με το δυναμικό μας και τις γνώσεις μας.
Ειδήσεις από τον Δήμο Καλλιθέας στο Notiosorizontas.gr
Κάντε like στη σελίδα μας στο Facebook
