Γράφει ο Χάρης Κατσιβαρδάς
Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω και του Σ.τ.Ε.
Ανεξάρτητος βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Η Ελλάδα έχει αποδείξει, για άλλη μία φορά, ότι ευρίσκεται εις την σωστή φορά της Ιστορίας, δοθέντος ότι πηδαλιουχεί την σταθερότητα της Πατρίδος μας συστοιχισμένη με τις παραδοσιακές συμμαχίες και έχουσα ήδη καλλιεργήσει και πλέον, λόγω και των ενεργειακών συνεργασιών, έχει εμβαθύνει έτι περαιτέρω το δόγμα της εξωτερικής μας πολιτικής.
Εν άλλοις λόγοις, το πρώτιστο και κράτιστο συμφέρον του τόπου, πέραν από την διαρκή εξυπηρέτηση και διαχρονική θεμελίωση των σχέσεών μας ως κράτος – μέλος της ΕΕ αλλά και του αμυντικού μηχανισμού του ΝΑΤΟ, συντασσόμεθα με τα φίλια κράτη, δια των οποίων υφίσταται πολιτισμική και θρησκευτική συγγένεια και μοιραία και ταύτιση των συμφερόντων μας όπως το Ισραήλ και οι ΗΠΑ.
Ασφαλώς τούτο δεν συνεπάγεται αυτόχρημα την διάρρηξη των σχέσεων με τις λοιπές χώρες, απλώς δεικνύεται εμφατικώς ο συνεκτικός αρμός εν επιπέδω γεωπολιτικών συσχετισμών, έκτοτε άχρι του νυν, καθότι ο τόπος χρειάζεται μία ασφαλή, φερέγγυα και αξιόπιστη κυβέρνηση, τόσο ένδον της πατρίδος μας όσο και εν τη αλλοδαπή, ήτοι, επί της κονίστρας των διεθνών σχέσεων.
Η πολιτισμική διπλωματία συνιστά ανυπερθέτως ένα διηνεκές και ευέλικτο εργαλείο συσφίξεως και αναθερμάνσεως των σχέσεών της πατρίδας μας, με όλα τα έθνη κράτη ανά τον κόσμο, δοθέντος ότι, η διατήρηση διπλωματικών διακρατικών σχέσεων, αποτελεί βασικό συστατικό στοιχείο της σταθερότητος και της αναλόγου προόδου της χώρας μας.
Ο ελληνικός λαός έχει διαγνώσει ήδη την ορθή στάση της κυβερνήσεως, εκ του αποτελέσματος καθότι ακολουθεί απερεγκλίτως τον ασφαλή δρόμο, με αποκλειστικό γνώμονα την διασφάλιση του διαρκώς διακυβευόμενου αγαθού της ασφαλείας και της εδαφικής μας ακεραιότητας.
Εις επίρρωσιν των ως άνω, η κυβέρνηση απέδειξε επί τη πράξη, την απαρασάλευτη στάση της να εκπροσωπεί και να διασφαλίζει με αποφασιστικότητα και απόλυτη σοβαρότητα την εδαφική ακεραιότητα και τα εθνικά συμφέροντα, τόσο έναντι οιουδήποτε επίβουλου εχθρού αλλά και την διάσωση της εθνικής μας πολιτισμικής ταυτότητας ανά τον κόσμο, ποιούμενη μνείας, περί των διηενεκώς γρηγορούντων πολιτών, εξ ού και αντέδρασε με ενεργά αντανακλαστικά, αυθωρεί και παραχρήμα, ότε διακυβεύθηκε η εδαφική ακαιρεότητα της Κύπρου μας, η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα η οποία επέδειξε άμεσα αντίδραση για την θωράκιση της εθνικής μας άμυνας αλλά και για την διαμήνυση προς άπαντας επίδοξους εχθρούς, εποφθαλμιούν την ασφάλεια της μαρτυρικής μας Μεγαλονήσου.
Η διαρκής εγρήγορση της κυβερνήσεως του Κ. Μητσοτάκη, αποδείχθηκε επί τη πράξει και δεόντως καθότι, το δόγμα καθίσταται παγιωμένο εις την συνείδηση των έμπειρων πολιτικών της ιστορικής παρατάξεως της Νέας Δημοκρατίας, συνιστάμενο εις την διαρκή θωράκιση της εθνικής άμυνας καθότι η φύση των ανθρώπων συνίσταται εις την, οψέποτε συμβεί, πολεμική σύρραξη, εν άλλαις λέξεσι, η ύπαρξη της ειρήνης ερείδεται είς μία εύθρυπτη άμμο, ήτις, δύναται οποτεδήποτε να αντραπεί, καθότι η ίδια η ιστορία διαχρονικώς έχει αποδείξει ότι η παγίωση και διατήρηση της ειρήνης είναι ένα διαρκώς ζητούμενο και δεν κατακτάται άπαξ.
Δηλαδή, η διεκδίκηση της ειρήνης συντελείται και εν περιόδω μη πολεμικής σύρραξης, καθότι η εκάστοτε χώρα, δέον όπως εξοπλίζεται, αδιαλείπτως, ωσάν αν ευρίσκεται εις εμπόλεμο ζώνη, διότι η πρόληψη διασφαλίζει εν περιόδω ειρήνης την ασφάλεια, καθότι αποδεικνύει ότι διακατέχεται από υψηλό φρόνημα και επ’ άπειρον εις ετοιμότητα, ούτως ώστε ότε λάβει εξαίφνης, ω μη γένοιτο χώρα, το επιλήψιμο συμβάν, θα υπάρξει η ανάλογη άμυνα υπέρ της εθνικής της ακεραιότητας.
Ο πόλεμος με το Ιράν, δείχνει, εν πρώτοις να μακροημερεύει, πλην όμως, οι πυρετώδεις επαλαμβανόμενες διαπραγματεύσεις καταπαύσεως του πυρός καταλείπουν μία χαραμάδα ανόρθωσης της ειρήνης.
Εν κατακλείδι, ουδείς θέλει τον πόλεμο ως πρόσωπο εν τω πλαισίω της γεωπολιτικής αναλύσεως, υπό την οπτική γωνία ενός έθνους. Η προτεραιότητα όμως έγκειται, ως προς την κατεύθυνση του συνασπισμού των εθνών κρατών, δηλαδή της συλλογικής κατεύθυνσης της κοινότητας των συμφερόντων εις την οποία συντάσσεσαι ούτως ώστε να εξασφαλίσει έστω και δια τεθλασμένης την ασφάλεια ενός λαού κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, όπως ωσαύτως, τηρουμένων των αναλογιών, ή διατύπωση γνώμης ή η αναγνώριση ποιος έχει δίκαιο ή όχι αποτελεί μία πολυπαραγοντική και πολυπαραμετρική βάσανο, με αποτέλεσμα οιαδήποτε μορφή προσέγγισης ιχνηλάτησης και ερμηνείας των γεγονότων να κρίνεται ιδιαίτατα προσεκτική και σοβαρή.
Συνελόντι ειπείν, οι διεθνείς σχέσεις φείδονται συναισθηματισμού, ηθικισμού και άτοπου ψευτο-ιδεαλισμού, καθότι απαιτούν εσχάτως γνώσεις, πληροφόρηση και βάθος στρατηγικής σκέψεως είτε για την προσωπική επιστημονική ανάλυση ή για την πολιτική, πράγμα το οποίο έχει πράξει σήμερον η κυβέρνηση κατοχυρώνοντας την ευρεία σταθερότητα εις την Πατρίδα μας κατά τρόπον συντεταγμένο και ουχί εική και ως έτυχε.
