Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος *
Πρόεδρος & ∆/Σ της ΕΛΒΙΑΝ ΑΒΕΕ
Η πρόσφατη συζήτηση για το «Βαθύ Κράτος» µας, µε προβληµάτισε και µου αναθέρµανε τις οδυνηρές εµπειρίες µου, οι οποίες δυστυχώς συνεχίζονται, µε κίνδυνο να καταστραφώ χωρίς καµία δική µου ευθύνη, λόγω της σχέσης µου µε το «κράτος» µας και δη µε τρεις διαφορετικές κυβερνήσεις.
Τούτο εκ πρώτης όψεως, σηµαίνει ότι η κυβέρνηση, η όποια κυβέρνηση, δεν αποτελεί βαθύ κράτος. Η ευθύνη της κυβέρνησης είναι στο ότι δεν θέλει ή φοβάται να το αλλάξει. Μία έννοια του βαθέως κράτους, είναι να ενεργεί µε δικούς του λόγους και σκεπτικό, αδιαφορώντας αν συµφωνεί ή όχι η κυβέρνηση και η κυβέρνηση να το ανέχεται αδιαφορώντας!
Η εµπειρία µου, συνίσταται µε το «έγκληµά» µου, να επιχειρήσω µια µεσαίου µεγέθους επένδυση, λόγω της οποίας ήρθα αντιµέτωπος µε το πολύµορφο «Τέρας», που λέγεται δηµόσια διοίκηση, η οποία ενεργεί και φέρεται σύµφωνα µε τους δικούς της όρους και κανονισµούς, αγνοώντας και αδιαφορώντας παντελώς για τους νόµους και κανονισµούς και προπάντων τον αρµόδιο κατά καιρούς υπουργό.
Συµπέρανα λοιπόν ότι: α) Κανείς υπουργός δεν γνωρίζει λεπτοµερώς τι συµβαίνει στο Yπουργείο του, ή στην καλύτερη περίπτωση, δεν θέλει ή διστάζει να γνωρίζει, και β) Η δηµόσια διοίκηση, µε τους δικούς της κανονισµούς και σκεπτικό, αποτελεί, αν όχι το µοναδικό, τουλάχιστον ένα σηµαντικό τµήµα του βαθέως κράτους, το οποίο βλάπτει πρώτα την ίδια την κυβέρνηση, διότι δεν τολµά να τα βάλει µε το «Τέρας» αυτό της δηµόσιας διοίκησης, αλλά αντιθέτως το εκτρέφει, όταν διαπιστώνει κάποια παρανοµία της και προσπαθεί πάση θυσία να το υπερασπιστεί.
Επειδή τόλµησα, ως µέρος του DNA µου, το οποίο δοκίµασα ως πλοίαρχος στη µακρόχρονη θαλασσοδαρµένη ζωή µου, έχοντας ξεπεράσει και «Σκύλλες» και «Χάρυβδες», αλλά ακόµη και «άγριο Ποσειδώνα», δεν θα διστάσω τώρα που µου δίδεται η ευκαιρία, έστω και άθελά µου, να γράψω για την «Οδύσσεια» που έζησα ως Ιθακήσιος, εµπνεόµενος από τον αξεπέραστο τολµηρό πατριώτη µου Οδυσσέα.
Επιγραµµατικά λοιπόν θα αναφερθώ στην οδυνηρή περιπέτειά µου, διότι για τις λεπτοµέρειες, πρώτον, χρειάζεται πολύς χώρος και δεύτερον δεν θα προσφέρουν τίποτε επί πλέον επί της ουσίας της αυθαιρεσίας της δηµόσιας διοίκησης, την οποία θα αναλύσω µε λίγα αλλά τεκµηριωµένα λόγια. Προσδοκία µου δεν είναι να µε υπερασπιστεί η κυβέρνηση στην ακόµη εκκρεµούσα υπόθεσή µου, διότι αυτή θα την υπερασπιστώ µόνος µου µέχρι τέλους, αλλά για να πληροφορηθεί η κοινωνία µας για την ύπαρξη του «Τέρατος» αυτού και να «φυλάγεται» αν χρειαστεί.
Η επένδυσή µου, συγχρηµατοδοτούµενη από την Ε.Ε., ενός ποσού περί των τριών εκατοµµυρίων ευρώ, τη µελέτη της οποίας, καθώς και την όλη εκτέλεση µέχρι την πλήρη λειτουργία της, τα έκανα µόνος µου. Αυτό αποδείχτηκε το µεγάλο µου «λάθος». ∆ιότι ο «ειδικός» που µελετάει και παρακολουθεί την επένδυση µέχρι τη λειτουργία της, γνωρίζει πώς να αντιµετωπίσει κάθε αναφυόµενη δυσκολία ή πρόβληµα, ως φυσική συνέπεια της ύπαρξης της δηµόσιας διοίκησης. Μικρό ή µεγάλο πρόβληµα, το αντιµετωπίζει ο «ειδικός» µε τον δικό του γνώριµο τρόπο, µε τον οποίο όλα τακτοποιούνται και έτσι είναι όλοι ικανοποιηµένοι και ευχαριστηµένοι κι η υπόθεση προχωρεί.
Στην περίπτωσή µου, επειδή δεν δέχτηκα ποτέ ότι δεν υπάρχουν όρια στην όποια πίεση ή/και εκφοβισµό, διότι όσα προβλήµατα και δυσκολίες µού προκύψουν ξέρω και µπορώ να τα αντιµετωπίσω. Μια πρώτη αντίδραση αρµόδιου υπαλλήλου: είχε ορκιστεί ότι δεν θα πάρω ποτέ άδεια λειτουργίας. Έτσι όλα προχωρούσαν µετ’ εµποδίων σε ρυθµό χελώνας, αλλά ξεπερνούσα κάθε πρόβληµα που παρουσιαζόταν, µε γνώση, θέληση, υποµονή και επιµονή, µέχρι που αναγκάστηκαν να µου δώσουν άδεια λειτουργίας. ∆εν είχαν όµως λήξει όλα, διότι υπήρχαν σε διεκπεραίωση οι Επιτροπές Ελέγχου, της προόδου της επιχείρησης και η τελική εισήγηση στη Γνωµοδοτική Επιτροπή, και η τελική υπογραφή του αρµόδιου υπουργού.
Τα Όργανα Ελέγχου, ως το κατάλληλο εργαλείο, µε δεδοµένη τη συµφωνία, αν όχι σύµπραξη των ανωτέρων τους, στην περίπτωση µη υπάρξεως «ειδικού» ή οι συναφείς λεπτοµέρειες, όπως στην περίπτωσή µου, περιέκοψαν αυθαίρετα περί το 40% των δαπανών, βάσει των οποίων αντιστοιχεί το ποσό της επιδότησης. Οι έντονες και αιτιολογηµένες έγραφες αντιρρήσεις µας αγνοήθηκαν.
Η ακαταµάχητη «εξουσία» τους, ως αποκορύφωµα της τηµωριτικής τους τακτικής, δεν δίστασαν να φθάσουν µέχρι του ακραίου σηµείου να απεντάξουν την επένδυση, τελείως αυθαίρετα και απολύτως παράνοµα. Όµως, µε την ιδιότυπη ασυλία που γνώριζαν ότι απολαµβάνουν, αντέκρουαν κάθε µου διαµαρτυρία, µε έωλα επιχειρήµατα και απύθµενο θράσος. Απένταξη σηµαίνει ακύρωση της επένδυσης. Προφανώς διαµαρτυρήθηκα έντονα, πολλές φορές και σε όλη την ιεραρχία µέχρι και στον υπουργό, αλλά και σε κάθε αρµόδια Αρχή και Εξουσία, χωρίς αποτέλεσµα!
Με δεδοµένο ότι η ύπαρξη του Υπουργείου Ανάπτυξης είναι οι επενδύσεις, θεωρείται περίεργο τουλάχιστον, όταν η Υπηρεσία προσκοµίζει πρόταση απένταξης, δηλαδή ακύρωση µιας επένδυσης, ο αρµόδιος υπουργός, να µην ανησυχήσει και να καλέσει τουλάχιστον τον επενδυτή να ακούσει την άποψή του, αλλά υπογράφει εύκολα την πρόταση αυτή, αχρηστεύοντας ακόµη και την ύπαρξή του. Τούτο από µόνο του, επιβεβαιώνει ότι ο υπουργός δεν γνωρίζει τι γίνεται στο Υπουργείο του!
Όταν ένας επόµενος Γενικός ∆ιευθυντής, ύστερα από τις έντονες και θεµελιωµένες διαµαρτυρίες µου, αντιλήφθηκε το λάθος της απένταξης, πρότεινε µέσω Γνωµοδοτικής Επιτροπής να αρθεί µεν η απένταξη, αλλά κατά Σολοµώντεια λύση, να περιοριστεί η επιδότηση σε αυτή της πρώτης δόσης, δηλαδή στο 1/11 της ολικής επιδότησης, πρόταση την οποία δίστασε να εγκρίνει ο αρµόδιος υπουργός, αλλά ένας επόµενος αρµόδιος υπουργός ενέκρινε την κουτσή αυτή πρόταση της Γνωµοδοτικής Επιτροπής. Και ενώ εγώ ζητούσα συνεχώς όλη τη νόµιµη επιδότηση, το «κύκλωµα» ανησύχησε και µεθόδευσε λύση «ανώνυµης επιστολής» προς την Εισαγγελία ∆ιαφθοράς, διατυπωµένη µεθοδικά ώστε, αν δεν την πετούσαν στον κάλαθο των αχρήστων, όπου είναι ο προορισµός κάθε ανώνυµης επιστολής, ένας µη γνωρίζων τους ειδικούς όρους της σύµβασης, όπως ένας Εισαγγελέας ή ∆ικαστής, να µη δύναται να εξάγει συµπέρασµα. ‘Ετσι κατηγορείται για κακούργηµα ολόκληρη η ιεραρχία της Γενικής Γραµµατείας Βιοµηχανίας, αλλά και εγώ, ως… ηθικός αυτουργός (;), όταν εγώ διαµαρτυρόµουν συνεχώς και σε κάθε αρµόδιο, για το αυθαίρετο της απόφασης που περιόριζε την επιδότηση!!! Αυτό θεωρείται κατάστηµα του Υπουργείου Ανάπτυξης, αλλά και της κυβέρνησης γενικότερα.
Η συνέχεια θα κριθεί στο ∆ικαστήριο σύντοµα και προκύπτει το προφανές ερώτηµα, αν η καταγγέλλουσα, υπάλληλος της Γ.Γ.Β. πίστευε σε αυτά που καταγγέλλει, θα ήταν φυσικό και σωστό να τα καταγγείλει στο Υπουργείο, που είναι αρµόδιο να κρίνει και να αποφασίσει, εκτός και αν ήταν µεθόδευση να βρεθεί υπεύθυνος, εκτός του Υπουργείου, να πληρώσει τη νύφη των παρανοµιών των υπαλλήλων, φροντίζοντας να επιστρέψουν στην Ευρώπη τα δικά της χρήµατα της συνεπιδότησης, για να αποφύγει η Ε.Ε. δια της OLAF, «…να ζητήσει από την Υπηρεσία µας περαιτέρω στοιχεία για την υπόθεση αυτή …», όπως αναφέρεται σε έγγραφο µιας από τις Υπηρεσίες που ενεπλάκησαν µε την υπόθεση αυτή, οπότε θα είχε προηγηθεί του ΟΠΕΚΕΠΕ η Ευρωπαϊκή Εισαγγελέας!
Είµαι στη διάθεση κάθε ενδιαφεροµένου για κάθε διευκρίνηση, είτε της κυβέρνησης δια του αρµόδιου υπουργού, ή όποιου άλλου επιθυµεί για λεπτοµέρειες και πρόσωπα, ακόµη και δηµοσιογράφος, αν αποβλέπει στην εξάλειψη του δυσµενούς για όλους παρακράτους ή βαθέως κράτους.
* nanagnostatos@gmail.com
